ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΗΡΩΙΔΕΣ

Εμφανίσεις: 294

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΗΡΩΙΔΕΣ

“Αντί προλόγου”
Φίλε αναγνώστη

ΓΥΝΑΙΚΕΣ, χάρτινες ηρωίδες, είναι ο τίτλος της νέας μου αφηγηματικής προσπάθειας , [ένα πάντρεμα,μυθοπλασίας και υπαρκτής πραγματικότητας] που έχει ήδη ξεκινήσει,με σκοπό να μου κρατήσει συντροφιά όλο το Καλοκαίρι,και όχι μόνο,έτσι που έχει σαν σαν θέμα περιεχόμενο και πεδίο δράσης, τη σύγχρονη Γυναίκα ,τη χαρτινη ηρωίδα,την πρώην ερωμένη,και σύζυγο στη συνέχεια, τις επιθυμίες τα θέλω της , [επιστήμονας,εργαζομενης,ανεξάρτητα κοινωνικής τάξης,πρόωρα εξαντλημένης, απο τις λογιών λογιών υποχρεώσεις,σαν σύζυγος και μητέρα,και όχι μόνο, εγκλωβισμένης στη καθημερινότητα και στον εαυτό της,αυτοαναλωνόμενης, που μαθαίνει να ξεχνάει, να αντέχει να στοχάζεται τη παρουσία ή της απουσία του σώματος,και τις ανάγκες του.

ΝΑ ΚΑΝΕΙ σιωπηλά τον απολογισμό της πολύτιμης ζωής της,ή να χάνεται ,να κόβει αθέλητα,κάθε δεσμό με την επιθυμία,του σώματός της και τις ανάγκες του,μέσα σε μιά αίσθηση,απόλυτης ρευστότητας,και σχετικότητας,που αποκαλύπτεται στην εξέλιξη των σχέσεωνμε τον σύντροφο -σύζυγο,σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα,αδιαφορίας, και εξουσιαστικου περιβάλλοντος ,καθώς και των πραγματικών συναισθημάτων, που αποκρύπτονται επιμελώς,και λειτουργούν υπόγεια.
ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ στη Χάρτινη Ηρωίδα Γυνίκα,εν έτει 2022,τη φαινομενικά ελεύθερη,που για να πείσει τον εαυτό της ,ότι επιτελεί τον προορισμό της,ξεχνάει ,αντέχει,υπομένει,με μικρές αποδράσεις και περιπλανήσεις,στον κόσμο της ελπίδας,και σε αυτόν της φαντασιακής ολοκλήρωσης, [Ότι θα αλλάξει η κατάσταση ,αύριο όλα θα είναι καλύτερα] Άμ δέ…και η ζωή συνεχίζεται με το αίσθημα του κενού της απογοήτευσης,και της αβεβαιότητας ,και των αναστολών ,προκειμένου να πάρει στα χέρια της τη ζωή,και να προχωρήσει,όσο είναι ακόμα νέα και ερωτεύσιμη!.

ΕΙΝΑΙ αυτό το πόνημα, μία προσπάθεια ελεύθερης ανασύνθεσης,ενός θέματος που απασχολεί τη σύγχρονη Γυναίκα,που το ιδιωτικό βίωμά της δεν περιορίζεται μόνο σέ κάθε είδους βία, [λεκτική,κακοποιητική] που αποκαλύπτεται και στίς μέρες μας, δυστυχώς πολλές φορές [κατόπιν εορτής],αλλά και στην απόλυτη αδιαφορία,μέσα στον γάμο,όταν ο έρωτας,και η αγάπη χάνονται,σβήνουν τα χνάρια τους, και η έλξη και η απώθηση, μεταμορφώνεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι ,μεταξύ δύο νέων ακόμα ενήλικων συζύγων,ένα παιχνίδι εξουσίας με τραγική κατάληξη,και πολλές παράπλευρες απώλειες ,με θύμα πάντα τη Γυναίκα,που δεν είναι στη πρώτη της νιότη, και που ό ‘Ερωτας,ή μεγαλύτερη,αξία,και επιθυμία του ανθρώπου,απομυθοποιήθηκε [όπως συμβαίνει πάντα σε περιόδους παρακμής της Ανθρωπότητας,σαν τη σημερινή, κακά τα ψέματα],και ,έχει τα στοιχεία του ενστίκτου,του ΣΕΞ και μόνο.,

ΕΡΕΘΙΣΜΑ γι’αυτή τη Λογοτεχνική προσπάθεια, στάθηκε,μιά πραγματική ιστορία, που μου εκμηστηρεύτηκε αγαπημένη παιδική φίλη, που συνάντησα μετά από χρόνια.Μάθαινα γι’αυτή ότι είχε έναν ευτυχισμένο γάμο, αν και δεν ευτύχησε να αποκτήσει παιδιά.Όπως όμως μού αποκάλυψε, τα φαινόμενα δεν είχαν καμία σχέση με τη πραγμάτικότητα.Όμως επέλεξε να ζεί μέσα στην αδαιφιορία και τη σιωπή ,με υποκατάστατο δυνατό, την οικονομική άνεση,και την ελπίδα αναφτή,πως η κτάσταση θα αλλάξει., Με τη βοήθεια αυτής της ψευδαίσθησης, έμαθε,όσο ήταν ακόμα νέα να υπομένει, να ξεχνάει,να αντέχει να ελπίζει,και αυτή τη στιγμή εκδιωγμένη, στη κυριολεξία, με τα χρόνια να βαραίνουν τη λυγισμένη ράχη της βιώνει την απόλυτη μοναξιά,και όχι μόνο έτσι που έχασε και την πολύτιμη υγεία της.

ΜΕ ΤΗ βεβαιότητα ότι όταν δεί το φώς θά είναι και μια ανανέωση της μεχρι τώρα αφηγηματικής μορφής του Λόγου μου, ιδαίτερα ευαίσθητη,έτσι που το φαινόμενο αυτό ταλανίζει τη παραδοσιακή κοινωνία, κατά πως η έρευνα βάσει στοιχείων που κάνω με πληροφορούν, αλλά είναι και ορατό γύρω μας, έτσι που τα διαζύγια πάνε σύννεφο,και μάλιστα με μεγάλη ευκολία, και με μιά απλή φράση τις περισσότερες φορές σαν δικαιολογία
“Μού τελείωσε………….”

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΙΖΕΙ! ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ: ΣΗΦΗΣ Γ. ΚΟΛΛΙΑΣ. ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ, ΔΙΑΝΟΗΤΗ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗ!

Εμφανίσεις: 268

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

ΛΑΤΡΕΨΕ τή γενέθλια γη ο Συγγραφέας Δάσκαλος, διανοητής Ποιητής, μας. Περπατούσε στους δρόμους της κι έσπερνε φώς!
Ή ψυχή του λεύτερή πετούσε, στον φαρδύ ουρανό της,
Τό λαμπερό πνεύμα του έθρεψε τη καρδιά και τη σκέψη μας. Ταξιδευτής ακάματος υπέρτατων ιδεών και αξιών,
ύμνησε, προσκύνησε, ταξίδεψε,τη φίλτατη Πατρίδα,
σε τόπους μακρινούς, καλεσμένος της φήμης του της φτεροφόρας
Τήν έπαιρνε μαζί του, στη θάλασσα του ωραίου, και αφήκε τα χνάρια του, για μιά ζωή απροσκύνητη.
Ήταν τόσα πολλά τα Σοφά του διδάγματα, λαμπρά διαμάντια
φωτερά, Αθάνατης Ελληνικής ψυχής και σκέψης,
Μάς δίδαξε, τον σεβασμό τον έρωτα για τη ζωή,
τον θαυμασμό τη δύναμη, τη μίμηση του ωραίου,
Ήταν Ενας Σπουδαίος Έλληνας, ο Σήφης Κόλλιας ο Κορίνθιος!

[Π. Μπ.] Από τη προσωπική μου Ανθολογία.

Ό ΣΗΦΗΣ Γ ΚΟΛΛΙΑΣ γεννήθηκε στη Κόρινθο το 1921Σπούδασε Θεολογία, και Παιδαγωγικά. Από τα Γυμνασιακά του χρόνια ασχολήθηκε με τη Λογοτεχνία. Από την αρχή,τ ης εμφάνισής του στο Ελληνικό τοπίο της Λογοτεχνίας,την οποία υπηρέτησε με συνέχεια και συνέπεια μέχρι τον θάνατό του, διαφάνηκε η λαμπρή πορεία του. Έχει γράψει πάνω από 80 βιβλία, και επιστημονικές εργασίες που έχουν δημοσιευτεί, σε εφημερίδες και περιοδικά Εθνικής εμβέλειας αλλά και εκτός των τειχών Λαμπρός ομιλητής, έχει δώσει πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

ΥΠΗΡΞΕ Συνεργάτης για πέντε χρόνια του Αρχιεπισκόπου Μιχαήλ, στην Αμερική. Εργάστηκε στην Ελλάδα, σε Διευθυντικές θέσεις στον χώρο της Παιδείας, και σαν εκπαιδευτικός στην γενέθλια γη, την οποία υπηρέτησε στη συνέχεια σαν Δήμαρχος. Κατά τη θητεία του εγκαινιάστηκαν σπουδαία έργα υποδομής.
Ή ΠΟΛΗ της Κορίνθου τίμησε μετά τον θάνατό του τον Σπουδαίο αυτόν Έλληνα –Κορίνθιο [Δάσκαλο, Συγγραφέα, Ποιητή, Διανοητή, Ανθρωπιστή και Αγωνιστή, για τη Παιδεία], θεσπίζοντας βραβείο Λογοτεχνίας που φέρει το όνομά του “ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΗΦΗΣ.Γ.ΚΟΛΛΙΑΣ” και δίνεται σε παιδιά από τη Σχολική Κοινότητα της Κορινθίας, που διαγωνίζονται με έργα τους σε Πεζό και Ποιητικό Λόγο και διακρίνονται για το ταλέντο, και τη καλή χρήση της Γλώσσας, της Ελληνικής!

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ των έργων σου περίμενε,
μαζί με το φώς της εσωτερικής γαλήνης,
την ώρα που μέσα σου μεσουρανεί ο ήλιος
της καθαρής σκέψης, του πανώριου στοχασμού .
Στά χρυσάφια της έντιμης προσπάθειας,
έρχονται τα μηνύματα της χαράς,
και μέσα μας ξαγρυπνούν οι γαλάζιες μνήμες.
υμνώντας τον νόστο πού, γινε συνείδειση.
Ή τρομερή λάμψη του εφήμερου, τυφλώνει τους κοντόθωρους
και μέσα μας σβήνει για πάντα το άστρο το λαμπρόφωτο.
της μεγάλης προσδοκίας, για το Ανθρώπινο Αύριο.
Οί πυροφόρες καρδιές, γράφουν το μεγάλο τραγούδι της δικαίωσης με τις απροσκύνητες προσδοκίες του αύριο.
Πατρίδας μας, ή Αιωνιότητα και φώς, ο άχρονος χρόνος
Γιατί ό Άνθρωπος χωρίς Πατρίδα, είναι ανθόες χωρίς κάλυκα,
Αντρειωμένος, χωρίς δύναμη,
Ένα σώμα Θεόμορφο χωρίς ψυχή.
Πατρίδα όλων μας, η αιωνιότητα της αγάπης.
Το μέγα φως της στοργής για τον Άνθρωπο,
Γιά όλους τους ανθρώπους της γης.

[ΣΗΦΗΣ.Γ.ΚΟΛΛΙΑΣ]

 

ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ [1864-1951]

Εμφανίσεις: 288

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

.

“Ό ΑΓΓΕΛΟΣ Σικελιανός, ήταν ο τελευταίος που σήκωσε, στην εποχή μας το βάρος του ρόλου μαιας Θεότητας, χωρίς να παρουσιάσει τη παραμικρή ρωγμή. Άσταμάτητα, γέμιζε από Ελλάδα, και ασταμάτητα η Ελλάδα, γέμιζε από αυτόν, ωσαν αυτός και ο τόπος του, να αποτελούσανε, δυο τέλεια συγκινονούντα δοχεία. Μού έτυχε και εμένα μερικές φορές να τον συναντήσω. Άλλοτε να περνάει αγέρωχος, με τη μαύρη κάπα, και το ασημένιο του μπαστούνι, άλλοτε να διαβάζει τη Σίβυλλα, και να τραντάζουν τα γύρω μας τζάμια, και άλλοτε να περιμένει στη ουρά, τα χρόνια της Κατοχής, για να πάρει συσσίτιο, κρατώντας το τενεκεδάκι κουτί, με την άνεση αληθινού Άρχοντα, μιά άλλη φορά μας ξενάγησε μαζί με τον Ελιάρ, και τον Σεφέρη στη Σαλαμίνα. Όμως δεν θα ξεχάσω ποτέ δυό προσωπικέ στιγμές. Ή μία ήταν το αλησμόνητο απόγευμα της κηδείας του Παλαμά, κάτι πολύ έντονο και πολύ φευγαλέο συνάμα. Τήν στιγμή που όλοι μαζί τραγουδούσαμε τον Εθνικό ύμνο, τον ένιωθα να με καρφώνει με το βλέμμα του,όλο αυτό το διάστημα, τόσο επίμονα, που να μη ξέρω τι να κάνω. Κατάφερα με μεγάλο κόπο, να μη στρέψω αλλού το βλέμμα μου. Δέν προφθάσαμε να τελειώσουμε, και τον είδα, να τρέχει κατά πάνω μου, να μ’ αγκαλιάζει με όλη του τη δύναμη, και να με φιλάει στα δύο μάγουλα. Μέ αυτή τη χειρονομία του, έδινε τις διαστάσεις και το μεγαλείο του συμβόλου.<Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ όσο θα γεννά Ποιητές".

Κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες είδα τον Άγγελο Σικελιανό, την άλλη φορά, που ήταν και η τελευταία, πριν φύγω για την Ευρώπη, που έπαιρνα μαζί μου γιατί όταν θα γύριζα, αλίμονο, η τίμια μορφή του δεν θα υπήρχε πιά. Ένας Έλληνας, που προίκισε την Ελληνική γλώσσα, με το “ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΜΑΘΗΜΑ” που δεν στάθηκαν άξιοι να ενονοήσουν, οι μικροί, μικρότατοι αρνητές του που του στέρησα το Νόμπελ”.

[ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ} “Ανοιχτά χαρτιά

ΣΤΟΝ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟ
Στόν Ακροκόρινθο έπεφτε η Δύση,
πυρώντας τον βράχο. Κι’ ευωδάτη
φυκιού πνοή, πό το πέλαο είχε αρχίσει,
να μεθά, το λιγνό, βαρβάτο μου άτι….

Ό ΆΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ό Τρανός Οικουμενικός Ποιητής, δεν ήταν γέννημα και θρέμμα της Κορινθίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λευκάδα, ένα πανέμορφο νησί, που διατήρησε για χρόνια ζωντανή την επτανησιακή παράδοση, τόπος μιάς Μεγάλης Οικογένειας, που μετρούσε, Αγωνιστές του 1821 και Πολιτικούς. Ή Ποίηση του Σολωμού, και του Λευκαδίτη Ποιητή Βαλαωρίτη, στενό φίλο της οικογένειας, μαζί με την ομορφιά του νησιού, έπαιξαν ρόλο στη μετέπειτα πορεία του. Έπέλεξε να κατοικήσει στην Κορινθιακή γη, και έκτισε το σπίτι του που κοσμεί, το Κορινθιακό Τοπίο στην αγαπημένη θαλασσοφιλημένη [ΣΥΚΙΑ], όπου έζησε, με την Εύα Πάλμερ, και μετά τον χωρισμό τους, με την Εύα Πάλμερ, μέχρι το τέλος της ζωής του, μέ την Άννα, [είχα τη τύχη κάποια στιγμή να τη γνωρίσω προσωπικά]που ήταν το επίκεντρο της Πνευματικής Πορείας και δράσης, μέχρι το τέλος, της ζωής του.

– Ο ΠΗΓΑΙΜΟΣ ΤΟΥ –

ΞΕΚΙΝΗΣΕ, σαν ηθοποιός, στη [ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ} και από το 1901-1903 ηλθε στην Αθήνα για σπουδές, στη Νομική Αθηνών, που τελικά εγκατέλειψε, έτσι που τον κέρδισε, η Ποίηση. Ήδη, από το 1902 δημοσίευσε, τα πρώτα του ποιήματά του, στα Πειοδικά της εποχής “Νουμας” Ακρίτας, Ζωή ,τα οποία δεν τα συμπεριλαμβάνει στη συγκεντρωτική έκδοση του Ποιητικού του έργου.

ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1906, συναντά την Αμερικανίδα, Εύα Πάλμερ, την οποία παντρεύτηκε τον επόμενο χρόνο. Ανανεωτής του σύγχρονου Λυρισμού, με ακέραιες τις ψυχικές, και γλωσσικές του δυνάμεις, της μακραίωνης Ελληνικής παράδοσης, ψυχής και Σκέψης, μας άφησε ένα Σπουδαίο Εργο, συνομιλώντας, με τον Αρχαίο κόσμο, τον Λαϊκό Πολιτισμό του Τόπου μας, και αφομοιώνοντας, τη Πνευματική Δημιουργία, Ανατολής και Δύσης. Είχε την απόλυτη αποδοχή των Ποιητών του 30, και όλης της Πνευματικής Ευρώπης.

ΤΟ 1914 ο Άγγελος Σικελιανός πρωτοσυνάντησε τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και από τότε τους συνδέθηκαν με μια εντονότατη συμπάθεια, η οποία εξελίχθηκε γρήγορα σε βαθιά φιλία. Μαζί ταξίδεψαν στο Άγιον Όρος, όπου διέμειναν περίπου σαράντα ημέρες, ενώ περιηγήθηκαν και σε πολλά ακόμη μέρη της Ελλάδας αναζητώντας «τη συνείδηση της γης και της φυλής τους»: Αθήνα, Ελευσίνα, Δελφοί, Κόρινθος, Μυκήνες, Άργος, Τεγέα, Σπάρτη, Μυστράς κ.α. Το 1923 χώρισαν οι δρόμοι του Καζαντζάκη και του Σικελιανού. Ξαναέσμιξαν έπειτα από 19 χρόνια, το 1942.
“Σαράντα χρόνια φιλία ακατάλυτη μ’ έσμιγε με το Σικελιανό, ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσα ν’ αναπνέω, να μιλώ, να γελώ και να σωπαίνω μαζί του. Τώρα η Ελλάδα άδειασε…», είχε πει ο Καζαντζάκης μετά το θάνατο του Σικελιανού”.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ Πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά τον Σικελιανό και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για τον σκοπό αυτό ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και την οικονομική αρωγή της συζύγου του, Εύας Πάλμερ, έδωσε πλήθος διαλέξεων και δημοσίευσε μελέτες και άρθρα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ , οργάνωσε τις «Δελφικές Εορτές» στους Δελφούς με τις παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη (1927) και των Ικέτιδων (1930) του Αισχύλου να ανεβαίνουν στο αρχαίο θέατρο. Η «Δελφική Ιδέα» εκτός από τις αρχαίες παραστάσεις περιελάμβανε και τη «Δελφική Ένωση», μία παγκόσμια ένωση για τη συναδέλφωση των λαών και το «Δελφικό Πανεπιστήμιο», στόχος του οποίου θα ήταν να συνθέσει σε έναν ενιαίο μύθο τις παραδόσεις όλων των λαών.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ αυτές, το 1929, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων. Από το φιλόδοξο αυτό σχέδιο το μόνο που πραγματοποιήθηκε τελικά ήταν οι Δελφικές Εορτές, αλλά και αυτές οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή και χωρισμό του
ζεύγους.

ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ για το ΝΟΜΠΕΛ, που του το στέρησαν οι τότε κρατουντες, για Πολιτικους λόγους, και πληγώθηκε βαθιά. Έφυγε από τη ζωή, από λοίμωξη του αναπνευστικού, αποκαρδιωμένος, και φτωχευμένος ,αυτός ο Ελληνας Οικουμενικός Ποιητής και Κορίνθιος, αφου επέλεξε να ζήσει να κατοικήσει και να δημιουργήσει το θαυμαστό του έργο, έδώ στη Κορινθιακή γή, που τη ΤΡΑΓΟΎΔΗΣΕ, ΚΑΙ ΤΗ ΤΑΞΊΔΕΨΕ,ΕΩΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΗΝ ΆΚΡΗ ΜΕ ΤΟΝ ΩΡΑΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ!

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Από το εικονιζόμενο βιβλίο μου!

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ: ΚΩΣΤΑΣ .Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Εμφανίσεις: 277

Γράφει η Παυλίνα Μπεχράκη

-ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ –
ΚΩΣΤΑΣ .Γ.ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Ό ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ .ο Κορίνθιος Ποιητής, σεριανάει στις κορυφές, της Ελληνικής Σκέψεις, και η προσφορά του είναι μοναδική,΄ετσι που είναι αυτός, που άλλαξε τη μορφή, και το περιεχόμενο, της Νεοελληνικής Ποιητικής Λειτουργείας, και από αυτόν πήραν τη σκυτάλη, οι ΆΞΙΟΙ ΠΟΙΗΤΈΣ ΜΑΣ της γενιάς του 30,που έδωσε στη ανθρωπότητα και στην Ελλάδα μας δύο Νομπελίστες. Τό αφιέρωμα αυτό, είναι μια απειροελάχιστη απόδειξη τιμής στον Ποιητή -Ανθρωπο, και το έργο του του, Θα αφήσουμε τη ζωή του να μιλήσει ,αφού πρώτα του αφιερώσω τον δικό μου λόγο που εμπεριέχεται κι αυτός στην εικονιζόμενη “ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ” αφιερωμένη σ’ αυτόν τον Γίγαντα της Ποίησης.

Ο ΙΣΚΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΣΤΑ ΣΚΙΕΡΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΕΥΚΙΑ

Έχουν περάσει χρόνια απ’ το φευγιό του Ποιητή ,
όμως ο ίσκιος του συχνά, θλιμμένος τριγυρνάει,
στα σκιερά τα μονοπάτια του Πευκιά, που τόσο
αγαπούσε, μικρό παιδάκι ευτυχισμένο, τραγουδούσε,
και ζωγράφιζε πουλιά. Έρχεται αλαφροπτώντας
από μιά άλλη μακρινή δυστυχισμένη ακρογιαλιά,
όπου άφησε τα ρούχα του, το άψυχο κορμίτου
και τη στερνή γραφή του. Νοσταλγικά το Πέλαγος
κοιτάζει, και ονειρεύεται πως ταξιδεύει με τη μεγάλη
αγαπημένη τη Μαρία, π’ όταν την είχε την αρνήθηκε,
Θέλει έστω για λίγο η θλίψη του να γιατρευτεί,
σαν της φωνάξει σ’ αγαπώ, σ’ άναζητώ, στης
νιότης μας τον τόπο να σε δώ, τά λάθη να διορθώσω.
Μά η Νέμεσις δεν συγχωρεί αυτούς που αγαπήθηκαν
πολύ, και δεν αποκριθήκαν στά ιερά καλέσματα.
Στά ξαφνικά, έτσι συμβαίνει κάθε πού έρχεται εδώ,
στή Πατρική αγαπημένη γη του Ποιητή ο ίσκιος,
αναθυμάται, εκείνα τα φρικτά πουλιά, που σχίζαν
τον αγάρα, και κρύβανε τον ήλιο, στη μακρινή
δυστυχισμένη ακρογιαλιά που που άσησε τα ρούχα του
το άψυχο κορμί του και τη στερνή γραφή του, και φεύγει, φεύγει…

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Ο ΠΗΓΑΙΜΟΣ ΤΟΥ

ΠΟΗΤΗΣ και πεζογράφος, ίσως η σημαντικότερη λογοτεχνική φωνή, που ανέδειξε η γενιά του ’20 και από τους πρώτους, που εισήγαγαν στοιχεία του μοντερνισμού στην ελληνική ποίηση. Επηρέασε πολλούς από τους κατοπινούς ποιητές (Σεφέρης, Ρίτσος, Βρεττάκος) και με την αυτοκτονία του δημιούργησε φιλολογική μόδα, τον Καρυωτακισμό, που πλημμύρισε τη νεοελληνική ποίηση.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 και ήταν γιoς του νομομηχανικού Γεωργίου Καρυωτάκη από τη Συκιά Κορινθίας και της Κατήγκως Σκάγιαννη από την Τρίπολη. Ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας. Είχε μία αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, και έναν αδελφό μικρότερο, το Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος. Λόγω της εργασίας τού πατέρα του, η οικογένειά του αναγκαζόταν να αλλάζει συχνά τόπο διαμονής. Έζησαν στη Λευκάδα, την Πάτρα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, το Αργοστόλι, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά, όπου έμειναν ως το 1913. Από τα εφηβικά του χρόνια δημοσίευε ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά, ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού «Διάπλαση των Παίδων». Σε ηλικία 17 ετών ερωτεύεται την χανιώτισσα Άννα Σκορδύλη, μια σχέση που θα τον σημαδέψει.

ΤΟ 1917 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με λίαν καλώς. Στην αρχή επιχείρησε να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου, ωστόσο η έλλειψη πελατείας τον ώθησε στην αναζήτηση θέσης δημοσίου υπαλλήλου. Διορίστηκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, ενώ μετά την οριστική απαλλαγή του από τον Ελληνικό Στρατό για λόγους υγείας, τοποθετήθηκε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων οι νομαρχίες Σύρου, Άρτας και Αθήνας. Απεχθανόταν τη δουλειά του και δεν ανεχόταν την κρατική γραφειοκρατία, εξού και οι πολλές μεταθέσεις του.

Η ΠΡΩΤΗ ποιητική συλλογή του «Ο Πόνος των Ανθρώπων και των Πραγμάτων», δημοσιεύτηκε το Φεβρουάριο του 1919 και δεν έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές. Τον ίδιο χρόνο εξέδωσε το σατιρικό περιοδικό «Η Γάμπα», η κυκλοφορία του οποίου όμως απαγορεύτηκε έπειτα από έξι τεύχη κυκλοφορίας. Η δεύτερη συλλογή του, υπό τον τίτλο «Νηπενθή», εκδόθηκε το 1921. Την ίδια περίοδο συνδέθηκε με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής, παρόλο που δεν είχε ξεχάσει την πρώτη αγάπη, την Άννα Σκοδρύλη, η οποία στο μεταξύ είχε παντρευτεί. Η Πολυδούρη τόν ερωτεύτηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής της και έμελλε να περάσει στην αθανασία, χειροπιασμένη με τον Ποιητή. Του προτείνει να παντρευτούν, αλλά αυτός αρνήθηκε, για δικούς του σοβαρούς λόγους, ανυπέρβλητους. Ήταν δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι. Ή Ποιήτρια, ήταν όμορφη, έξυπνη, τρομερά ζωηρή, ανυπόταχτη, και πάντα κεφάτη, ρούφαγε στάλα ,στάλα τη ζωή να τη χορτάσει. Ή Φύση ολόκληρη γελούσε, σαν τη κοιτούσε. Γλέντι ολόκληρη η μικρή της ζωή. Δέν κουραζόταν ποτέ. Χαιρόταν τη ζωή της άρεσε ο χορός, και δεν άφηνε ευκαιρία, να χορεύει, ώρες ολόκληρες. Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που την ερωτεύτηκε, με τον δικό του τρόπο, αφού ποτέ δεν ολοκλήρωσαν τη σχέση τους. Τό τέλος και των δύο Ποιητών ήταν τραγικό. Αντιπαλεύονταν μέχρι το τέλος, ποιός θα πληγώσει πρώτος, με τον παντοτινό χαμό τον άλλον. Τήν πρόλαβε ο Ποιητής. Είχε βοηθήσει η ίδια, όταν τον κατηγόρησε και τον έδιωξε, όταν πήγε να τη δεί στη “ΣΩΤΗΡΙΑ” ΚΑΊ ΤΗΣ ΖΉΤΗΣΕ ΣΥΓΝΏΜΗ θεωρώντας τον εαυτό του υπεύθυνο, κατά πως φαίνεται, για τη φοβερή κατάσταση που την είδε, όταν βρισκόταν η αγαπημένη του στην αγκαλιά του θανάτου.

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ αυτή τη ν αισθηματική παρένθεση, θα συνεχίσουμε το ταξίδι μαζί του ως το τέλος του πηγαιμού του. Γιά να εξασφαλίσει τη παραμονή του στην Αθήνα παραιτήθηκε από την Νομαρχία, και διορίστηκε στο Υπουργείο Πρόνοιας. Ταξίδεψε στο εξωτερικό και επισκέφθηκε την Ιταλία και τη Γερμανία. Το Δεκέμβριο του 1927 εκδόθηκε η τελευταία ποιητική συλλογή του, με τίτλο «Ελεγεία και Σάτιρες».

ΤΟΝ Φεβρουαρίου του 1928 αποσπάστηκε στην Πάτρα και λίγο αργότερα στην Πρέβεζα. Η αλληλογραφία του με συγγενείς του την περίοδο αυτή αναδεικνύει την απόγνωση του Καρυωτάκη για την επαρχιακή ζωή και τη μικρότητα της τοπικής κοινωνίας. Στις 20 Ιουλίου πήγε στο Μονολίθι και αποπειράθηκε επί δέκα ώρες να αυτοκτονήσει, προσπαθώντας μάταια να πνιγεί. Την επόμενη μέρα (21 Ιουλίου) αγόρασε ένα περίστροφο κι επισκέφτηκε ένα καφενείο της Πρέβεζας. Αφού πέρασε λίγες ώρες μόνος του καπνίζοντας, πήγε σε μια παρακείμενη παραλία, τον Άγιο Σπυρίδωνα και έθεσε τέλος στη ζωή του κάτω από έναν ευκάλυπτο. Στην τσέπη του η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα, που εξηγούσε τους λόγους της αυτοκτονίας του:

“Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία, όμως, πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.
[Υ.Γ.] Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου”.

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ είναι Σπουδαίος Ποιητής.
Εκτός από το Ποιητικό του έργο, έγραψε επίσης πεζά, ενώ μας άφησε και μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών. Ή Ποίησή του δεν έχει ίχνος φιλολογίας, αισθηματισμού και φιλαρέσκειας. Αποπνέει την αίσθηση του μάταιου, του χαμένου, η στάση του είναι αντιηρωική. Γεννήθηκε έζησε και πέθανε σαν βάρδος, της Ελληνικής Πνευματικής οντότητας .Αξιώθηκε να φύγει νικητής, έτσι που έζησε μέσ΄ στην αλήθεια. Έζησε, όπως ακριβώς έγραφε.

Είναι ένα ολοκληρωμένο μοναδικό, πνευματικό ανάστημα, αληθινό, χωρίς τίποτα κάλπικο, τίποτα προσποιητό. Άκόμα και με τον θάνατό του, απέδειξε, τη τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, της δικής του πρώτιστα, αλλά και των συγκαιρινών του, εκείνα τα φοβερά χρόνια μετά τον Α’ΠΑΓΚΌΣΜΙΟ ΠΌΛΕΜΟ.

[Παυλίνα Μπεχράκη]

Εικαστικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια

 

Σύνδεσμος Λουτρακιωτών-Περαχωριτών Ο “ΙΒΥΚΟΣ”: Ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία το Εθνογραφικό Εργαστήρι “Λαϊκός Πολιτισμός, Πολιτιστική Διαχείριση και Τουριστικό Αποτύπωμα”

Εμφανίσεις: 280

Ολοκληρώθηκε, με μεγάλη επιτυχία, την Κυριακή 22 Μαΐου 2022, το Εθνογραφικό Εργαστήρι «Λαϊκός Πολιτισμός, Πολιτιστική Διαχείριση και Τουριστικό Αποτύπωμα», το οποίο διοργάνωσε και πραγματοποίησε ο «Σύνδεσμος Λουτρακιωτών–Περαχωριτών – Ο Ίβυκος», για πρώτη φορά στο Λουτράκι και την Περαχώρα Κορινθίας, στις 20, 21 & 22 Μαΐου.

Το εργαστήρι πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού (Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Τμήμα Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς & Διαπολιτισμικών Θεμάτων), στο πλαίσιο στήριξης δράσεων που αφορούν στη μελέτη, διαφύλαξη και ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας και υπό την χρηματοδότηση και υποστήριξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων. Σκοπός του συλλόγου μας είναι η πραγματοποίησή του σε ετήσια βάση και η καθιέρωσή του ως μόνιμο στοιχείο στο πολιτιστικό καλεντάρι του νομού μας. Με εισηγητές καταξιωμένους πανεπιστημιακούς, λαογράφους, εθνοχορολόγους, οπτικούς ανθρωπολόγους, πολιτιστικούς διαχειριστές, μουσικούς και χοροδιδασκάλους, το εργαστήρι απευθυνόταν σε φοιτητές, ερευνητές, εκπαιδευτικούς, πολιτιστικούς διαχειριστές, επαγγελματίες του τουρισμού, μουσικούς, χοροδιδασκάλους, καθώς και σε οποιονδήποτε κινείται στον ευρύτερο χώρο της διαχείρισης πτυχών του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.

Οι συμμετέχοντες είχαν την δυνατότητα να επιλέξουν το σύνολο ή τμήμα των δραστηριοτήτων του εργαστηρίου, συνδυαστικά με διαμονή στα ξενοδοχεία της περιοχής, καθιστώντας το τριήμερο εργαστήρι μια δράση όχι μόνο με πολιτισμικό αλλά και τουριστικό αποτύπωμα για την πόλη μας. Περιλάμβανε θεωρητικές εισηγήσεις για την σχέση του πολιτισμικού κεφαλαίου με το τουριστικό αποτύπωμα, παρουσιάσεις προτύπων έργων πολιτιστικής διαχείρισης, προβολές εθνογραφικών ντοκιμαντέρ, άσκηση στην επιτόπια έρευνα γύρω απ’ το ένδυμα και τις μουσικοχορευτικές πρακτικές και βιωματικά σεμινάρια μουσικής και χορού.

Επιστημονικός Υπεύθυνος: Θάνος Κώτσης, Υποψήφιος Διδάκτωρ Λαογραφίας-Ανθρωπολογίας, Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Ημέρα 1η- Παρασκευή 20/05/2022 , Loutraki Thermal Spa
Έναρξη Εργασιών
Χαιρετισμοί
Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος & η Αντιπρόεδρος του συλλόγου, κ. Ιωάννης Κακούρος & κα Γιούλη Σεραφείμ αντίστοιχα, ο Βουλευτής Νομού Κορινθίας, κ. Γιώργος Ψυχογιός και ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών & Διοικητικών Υπηρεσιών Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων, κ. Τάσος Σακελλαρίου.
Μας τίμησαν με την παρουσία τους και τους ευχαριστούμε θερμά:
Ο Βουλευτής Νομού Κορινθίας, κ. Γιώργος Ψυχογιός
Ο Περιφερειακός Σύμβουλος Πελοποννήσου, κ. Γεώργιος Πετρίτσης
Ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών & Διοικητικών Υπηρεσιών, κ. Τάσος Σακελλαρίου
Ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας & Περιβάλλοντος, κ. Σωτήριος Πέρρας
Οι επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης: κα Μαρία Πρωτοπαππά, κ. Ιωάννης Καραπανάγος, κ. Δημήτριος Βασιλείου, κ. Χρήστος Ασημακόπουλος
Οι δημοτικοί σύμβουλοι: κ. Γιάννης Γλυκοφρύδης, κ. Αλκιβιάδης Δρίτσας, κ. Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος
Ο Α’ Αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου Κορινθίας, κ. Σωτήρης Μουρίκης
Ο Πρόεδρος του Τουριστικού Οργανισμού Λουτρακίου – L.T.O., κ. Σπύρος Καραβούλης
Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Επισιτιστών Λουτρακίου «Ξένιος Ζευς», κ. Φίλης
Η Ειδική Γραμματέας του ΣΕΓΑΣ, κα Βούλα Παχατουρίδου
Ο Πρόεδρος του Ποσειδώνα Λουτρακίου, κ. Δημήτριος Σακελλάρης
Η Διαχειρίστρια & ο Γραμματέας του Λαογραφικού Μουσείου Περαχώρας κα. Μαρίκα Γεωργίου και κ. Αθανάσιος Ροβήλος
Η πρώην Βουλευτής Νομού Κορινθίας, κα Κατερίνα Φαρμάκη-Γκέκη
Ο πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος, κ. Απόστολος Παπαφωτίου
Ο πρώην Δήμαρχος Λουτρακίου –Περαχώρας, κ. Γιάννης Γιωτάκης

Παρακολούθηση θεωρητικών εισηγήσεων & εθνογραφικών ντοκιμαντέρ

1.«Ταυτότητες και κοινωνικοπολιτισμικοί μετασχηματισμοί στον Ιστορικό Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας: Πολιτισμικό κεφάλαιο και Τουριστικό Αποτύπωμα», κ. Θάνος Κώτσης, Υποψήφιος Διδάκτωρ Λαογραφίας-Ανθρωπολογίας, Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
2.«Μελετώντας την ελληνική μουσική: Η εθνομουσικολογία χθες, σήμερα, αύριο», κ. Νίκος Πουλάκης, Διδάκτωρ Εθνομουσικολογίας, Μέλος Ειδικού Διδακτικού Προσωπικού, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
3.«Οι ανθρωπιστικές επιστήμες ως μοχλός ανάπτυξης των πολιτιστικών και δημιουργικών βιομηχανιών σε μια εποχή επανατοποθέτησης και επανεκκίνησης. Η περίπτωση του πολιτιστικού δικτύου Androidus Project Tank-Αργαστήρι Πολιτισμού, Καινοτομίας, Έρευνας, στην διαχείριση του Πολιτιστικού Αποθέματος του Ψηλορείτη», κ. Γιώργος Καλομοίρης, Πολιτιστικός Διαχειριστής (MSc), Υποψ. Διδάκτωρ Πολιτιστικού σχεδιασμού, Ιδρυτής και επιμελητής Androidus Project Tank και Αργαστήρι Πολιτισμού, Καινοτομίας, Έρευνας
4.Γνωρίζοντας τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό: Ένταξη της λαογραφικής έρευνας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ομάδα μαθητών «Homo Educandus Αγωγή».
Υπεύθυνοι καθηγητές: κα Αγγελική Λατανιώτη, Φιλόλογος και κ. Λάμπρος Ψωμάς, Θεολόγος-Ιστορικός
5. «Το Κουλουριώτικο Χασάπικο». Λαογραφικές Προσεγγίσεις και εθνογραφικές όψεις στον κινηματογραφικό φακό»
Συζήτηση: κ. Νίκος Πουλάκης, κ. Θάνος Κώτσης, κα Αριστούλα Τόλη, κ. Σίλας Μιχάλακας, κα. Νένα Παπαγγελή
6. «ΝΗΖΑ, Ο Όρκος και το άγραφο δίκαιο των Βοσκών του Ψηλορείτη»
Συζήτηση: κ. Γιάννης Δρίνης, κ. Γιώργος Καλομοίρης, κ. Σίλας Μιχάλακας, κ. Θάνος Κώτσης

Ημέρα 2η- Σάββατο 21/5/2022 , Λαογραφικό Μουσείο Περαχώρας

Στο Α’ μέρος παρουσιάστηκαν/ πραγματοποιήθηκαν:

1.«Η Έρευνα της Ιωάννας Παπαντωνίου (Σκηνογράφου-ενδυματολόγου, επίτιμης διδάκτορος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ, Ιδρύτριας & Προέδρου του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος – ΠΛΙ) για τις τοπικές φορεσιές της Αργολιδοκορινθίας», κα Αγγελική Ρουμελιώτη, Υπεύθυνη Συλλογών, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα – ΠΛΙ

2.«Η τοπική φορεσιά της Μουντάφισσας Περαχώρας», κα Αγγελική Ρουμελιώτη, κα Μαρίκα Γεωργίου, κ. Νίκος Δοσαράς, ιδιοκτήτης του εργαστηρίου «Παραδοσιακές φορεσιές Ασπασία-Νικόλαος Δοσαράς»

3.Το Εργαστήρι Οπτικής Ανθρωπολογίας και η Μουσικοχορευτική Καταγραφή με την συμμετοχή κατοίκων της Περαχώρας. κ. Σίλας Μιχάλακας, Οπτικός Ανθρωπολόγος – Κινηματογραφιστής & κ. Νικόλαος Πουλάκης, Διδάκτορας Εθνομουσικολογίας, μέλος ΕΔΙΠ, ΕΚΠΑ.

Στο Β’ μέρος μελετήθηκαν Ζητήματα Πολιτιστικής Διαχείρισης & τα συμπεράσματα των Εργαστηριακών Δράσεων:

1.”Πολιτικές Διαφύλαξης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τουρισμός. Μια κριτική προσέγγιση», κ. Ιωάννης Δρίνης, διδάκτορας Λαογραφίας, Προϊστάμενος Διεύθυνσης Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Διαπολιτισμικών Θεμάτων, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
2.«Διαχείριση του Παρελθόντος και Καλλιτεχνική Δημιουργία: Η περίπτωση του φωτογραφικού έργου «Μίτος», κα Αριστούλα Τόλη, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, Τελειόφοιτη ΠΜΣ «Σπουδές στον χορό», ΕΚΠΑ – Επιστημονική Συνεργάτιδα στο έργο «Μίτος»
3.«Ο Στρατηγικός σχεδιασμός ως μοχλός ανάπτυξης των Πολιτιστικών Οργανισμών. Η περίπτωση του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Δήμου Σαλαμίνας», κα Νένα Παπαγγελή, Πολιτιστική Διαχειρίστρια (MSc), Προϊσταμένη Οικονομικής Διεύθυνσης Δήμου Σαλαμίνας

Στο πλαίσιο του εργαστηρίου πραγματοποιήθηκε παραδοσιακό γλέντι στο Συνεδριακό Κέντρο της Club Hotel Casino Loutraki.
Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος του συλλόγου, κ. Ιωάννης Κακούρος και ο Δήμαρχος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, κ. Γεώργιος Γκιώνης.
Ζωντανά έπαιξαν οι καταξιωμένοι μουσικοί: Κωνσταντίνα Πάτση τραγούδι, Ιωάννης Παυλόπουλος βιολί και τραγούδι, Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος κλαρίνο, Ιορδάνης Κουζηνόπουλος λαούτο και τραγούδι, Δημήτρης Μπάκος γκάιντα και τσαμπούνα, Γιάννης Γευγελής κρουστά.

Ημέρα 3η Κυριακή 22/05/2022 – Αίθουσα Συλλόγου
Πραγματοποιήθηκε Βιωματικό Σεμινάριο για την μουσικοχορευτική παράδοση και τα λαϊκά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής Λουτρακίου-Περαχώρας με την συμμετοχή στο τραγούδι και στον χορό του ντόπιου τραγουδιστή παραδοσιακής μουσικής, κ. Δημήτρη Λέκκα (Νταμάζος), του κ. Σπύρου Θώδη (Γκότσης) και της συζύγου του κας Ασημίνας Θώδη. Ζωντανή μουσική οι έπαιξαν συνεργάτες μας, Γιάννης Παυλόπουλος, Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος, Ιορδάνης Κουζηνόπουλος και Γιάννης Γεβγελής. Εισηγητής ο κ. Θάνος Κώτσης, ενώ τους χορούς δίδαξε ο χοροδιδάσκαλός μας και Μουσικός, κ. Δημήτρης Μπάκος.
Με την παρουσία της μας τίμησε και η κα Αθηνά Κόρκα-Κώνστα, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Κορινθίας, η οποία παρακολούθησε το σεμινάριο και χόρεψε και αυτή μαζί μας και την ευχαριστούμε εγκάρδια.

Ευχαριστούμε θερμά για την πολύτιμη συμβολή τους στην διοργάνωση και υλοποίηση της εν λόγω δράσης μας:
Το Υπουργείο Πολιτισμού (Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Τμήμα Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς & Διαπολιτισμικών Θεμάτων) για την Αιγίδα και την χρηματοδότησή της δράσης μας
Την Περιφέρεια Πελοποννήσου για την χρηματοδότηση και στήριξη της δράσης μας
Τον Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων για την στήριξη της δράσης μας
Τους Μεγάλους Χορηγούς μας: Motor Oil & Club Hotel Casino Loutraki
Τους Χορηγούς μας: Επιμελητήριο Κορινθίας, Σύλλογος Επισιτιστών Λουτρακίου «Ξένιος Ζευς», Ουζερί «Ο Γιάννης»
Τον Τουριστικό Οργανισμό Λουτρακίου- L.T.O. για την προβολή και στήριξη της δράσης μας
Το Loutraki Thermal Spa για την φιλοξενία της 1ης ημέρας του εργαστηρίου και τις λοιπές χορηγίες του
Το Δ.Σ. και την Διαχειρίστρια του Λαογραφικού Μουσείου Περαχώρας, κα Μαρίκα Γεωργίου για την εξαιρετική συνεργασία και θερμή φιλοξενία τους κατά την 2η ημέρα του εργαστηρίου. Επίσης, την κα Γεωργίου για την παρουσίαση της τοπικής ενδυμασίας της Μουντάφισσας και την συμμετοχή της στην καταγραφή των τοπικών τραγουδιών και χορών

Τον Επιστημονικό Υπεύθυνο και εισηγητή του Εθνογραφικού Εργαστηρίου, κ. Θάνο Κώτση για την ιδέα και την υλοποίηση του εργαστηρίου
Τους εξαιρετικούς εισηγητές μας, οι τίτλοι των οποίων αναφέρθηκαν αναλυτικά ανωτέρω, κ. Γιάννη Δρίνη, κ. Νίκο Πουλάκη, κ. Γιώργο Καλομοίρη, κα. Αριστούλα Τόλη, κ. Σίλα Μιχάλακα, κα Νένα Παπαγγελή, κ. Ιωάννη Παυλόπουλο, κ. Δημήτρη Μπάκο, κα Αγγελική Λατανιώτη, κ. Νίκο Δοσαρά για την παρουσίαση του αρχείου του και της τοπικής ενδυμασίας της Μουντάφισσας καθώς και κ. Μιχάλη Παππά, φωτογράφο, για την παρουσίαση του έργου του «ΜΙΤΟΣ» και την φωτογράφιση της τοπικής ενδυμασίας της Μουντάφισσας
Το σχολείο Προσχολικής Αγωγής, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης «Homo Educandus Αγωγή» και την ομάδα μαθητών του που συμμετείχαν στην μελέτη και καταγραφή των τοπικών εθίμων υπό την επίβλεψη των καθηγητών τους, κας Αγγελικής Λατανιώτη, Φιλόλογου και κ. Λάμπρου Ψωμά, Θεολόγου-Ιστορικού
Τον κ. Σπύρο Θώδη (Γκότσης), την σύζυγό του κα Ασημίνα Θώδη, τον κ. Παναγιώτη Κολλιάκο (Νταουλιάρης) και την κα Βάσω Καλαχάνη για την ανεκτίμητη συμμετοχή τους στην Μουσικοχορευτική Καταγραφή τοπικών τραγουδιών και χορών
Τον κ. Δημήτρη Λέκκα (Νταμάζος), τον κ. Σπύρο Θώδη και την σύζυγό του κα Ασημίνα Θώδη για την ανεκτίμητη συμμετοχή τους στο Βιωματικό Σεμινάριο για την μουσικοχορευτική παράδοση και τα λαϊκά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής
Την Χρυσούλα Παππά για την συμμετοχή της στην παρουσίαση του έθιμου του Γιαρέντη , στην “Άμοιρη” και στην καταγραφή των τοπικών τραγουδιών και χορών
Τα ΜΜΕ που μας βοήθησαν στην προβολή και προώθηση του εργαστηρίου

Πάνω απ’ όλα ευχαριστούμε θερμά τους συμμετέχοντες στο 1ο Εθνογραφικό μας Εργαστήρι αλλά και όλους τους φίλους, συμμετέχοντες & εισηγητές του σεμιναρίου, τα μέλη, τους αδελφούς συλλόγους και τους χορευτές, που μας τίμησαν με την παρουσία τους στο παραδοσιακό μας γλέντι.
Στηριζόμενοι στην θετική ανταπόκριση και τις ενθουσιώδεις κριτικές των συμμετεχόντων αναφορικά με το υψηλό επίπεδο του Εθνογραφικού Εργαστηρίου αλλά και τη θερμή φιλοξενία που ένιωσαν κατά τη διάρκειά του, θέλουμε να πιστεύουμε ότι μπήκαν τα θεμέλια για μια επιτυχημένη πολιτισμική διοργάνωση με τουριστικό αποτύπωμα η οποία θα αποτελέσει θεσμό για την πόλη μας και θα πραγματοποιείται σε ετήσια βάση.

 

Χορευτικός και Λαογραφικός Σύλλογος Στιμάγκας “ΘΥΑΜΙΣ”: Παρουσίαση επιτόπιας έρευνας “ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΤΙΜΑΓΚΑ” στις 4/6/22

Εμφανίσεις: 282

Ο Χορευτικός και Λαογραφικός Σύλλογος Στιμάγκας “ΘΥΑΜΙΣ” το Σάββατο στις 4 Ιουνίου 2022 και ώρα 13:00 θα παρουσιάσει την επιτόπια έρευνα “ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΤΙΜΑΓΚΑ” στο Καφενείο Τρωγάδη.

Η εκδήλωση γίνεται στα τα πλαίσια του εορτασμού των 21 χρόνων από την ίδρυση του Χορευτικού και Λαογραφικού Συλλόγου “ΘΥΑΜΙΣ” και θα πραγματοποιηθεί στην τοπική κοινότητα της Στιμάγκας.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Δείτε την πρόσκληση: